Zadania

Coś tu nie gra… nasi osadnicy przez cały dzień czują się zmęczeni i wyczerpani, nawet natura nie zbudziła się ze snu zimowego. Wygląda na to, że cierpi całe królestwo. Może dasz osadnikom coś, co odświeży ich siły?

Po ukończeniu: To bardzo dziwne. Zwykle twoi osadnicy uwielbiają takie odświeżanie. A teraz nie poczuli się lepiej. Zupełnie, jakby byli chorzy...

Niepokojąca sprawa. Radzę sprowadzić pomoc. Podobno przez tę krainę podróżuje pewna zacna uzdrowicielka. Niektórzy mówią, że to tylko zielarka, inni uważają ją za czarownicę. Jeżeli ktoś może ci pomóc, to pewnie tylko ona. Mawiają, że jest ponoć bardzo nieśmiała. Ale szuka na naszej wyspie składników do swoich mikstur, więc może damy jej jakieś.

Po ukończeniu: Dobra robota! Znaleźliśmy ją. Wydaje się być miła... Ale pewnie wolałaby pogadać z tą swoją wiewiórką, niż z nami. Może mimo wszystko uda ci się do niej jakoś trafić.

Zgodnie z przewidywaniami wiedźma nie zgodziła się na osobiste spotkanie z tobą. Otrzymujesz od niej list, z kiepskim rysunkiem czegoś, co wygląda jak czerwona małpa. Treść listu brzmi: "Jestem Mateczka Bristley, a ten rudy jegomość to Munchkin. Mówisz, że potrzebujesz pomocy? Cóż... wy, potężni władcy, zawsze przychodzicie do mnie, kiedy dzieje się coś bardzo złego. A kiedy wszystko jest w porządku, ledwie tolerujecie staruszkę wchodzącą na wasze włości. Oczywiście twierdzisz, że z tobą jest inaczej. Udowodnij to! Zrób coś naprawdę bezinteresownego, dla kogoś innego, kto znalazł się w potrzebie."

Po ukończeniu: Mateczka Bristley szybko odpowiedziała na twoje pismo: "Dobrze ci poszło! Może źle cię oceniłam... A ty jak uważasz, Munchkin? Pomożemy? Munchkin mówi: zgoda! Zabierajmy się do pracy."

W twoje ręce trafiła kolejna prośba od Mateczki Bristley: "Mamy już odpowiednie ingrediencje, więc możemy stworzyć to, czego potrzebujemy do rytuału. Przygotuj wszystko, czego potrzeba, by pomóc naszym poddanym!"

Po ukończeniu: Mateczka Bristley szybko ci odpowiada: "Doskonale! Możemy rozpocząć rytuał! Widać, że naprawdę troszczysz się o poddanych. Munchkinowi też spadł kamień z serca."

Otrzymujesz kolejny list od tajemniczej Mateczki Bristley: "Rozmawiałam z duchami natury. Opowiedziały mi o wielkim złu, które spadło na waszą wyspę - to przekleństwo przywołane przez magię. Ta ziemia została przeklęta! Rodzone przez nią owoce zatruwają osadników. Musimy coś zrobić! Twoim osadnikom może pomóc pewien rytuał. Potrafię go odprawić, ale żeby to zrobić potrzebuję kilku naturalnych ingrediencji... mówiąc prawdę to nie kilku, ale wielu."

Po ukończeniu: Mateczka Bristley z radością przyjęła twój list i odpowiedziała: "Wreszcie jakieś dobre wieści! Duchom niech będą dzięki, że potrafisz kierować swymi osadnikami i udało wam się dostarczyć wszystko w rekordowym tempie."

Otrzymujesz następny list od Mateczki Bristley. Większość treści jest nieczytelna, zdaje się, że został napisany w pośpiechu: "To będzie radosny dzień! Zbierz wszystkich swoich osadników i odprawimy rytuał! Miejmy nadzieję, że w ten sposób uwolnimy twoją wyspę i jej mieszkańców od tej straszliwej plagi."

Po ukończeniu: Mateczka Bristley z radością odpowiada: "Twoi osadnicy już czują się lepiej! Cieszę się, że mogłam pomóc. Radujmy się tą chwilą, kryzys został zażegnany na jakiś czas. Jednakże zajdź do mnie, kiedy znajdziesz chwilę. Możesz dowiedzieć się czegoś więcej."

Skoro zażegnaliśmy bezpośrednie zagrożenie, może zechcesz dowiedzieć się, kto sprowadził na ciebie to zło. Ustalę coś więcej, jeśli dostarczysz mi próbki z twojej wyspy. Może zaczniemy od drzew. Dostarcz mi ich nieco, a może powiem ci coś więcej.

Po ukończeniu: Hm... To ciekawe... Bardzo ciekawe. Zdaje się, że to bardzo potężne zaklęcie, oddziałujące na całą twoją wyspę i wszystko, co na niej rośnie. Ale jeszcze nie wiem, z której szkoły magii pochodzi.

Mateczka Bristley przysłała ci kolejny list: "Wiemy już, że kryła się za tym magia. Mam przeczucie, jakiej szkoły magii użyto. Ale do zidentyfikowania magicznej matrycy potrzebuję więcej próbek. To musi być coś, co zachowuje magiczną esencję klątwy na dłużej. Zdobędziesz dla mnie trochę kamieni i próbek do porównania?"

Po ukończeniu: Mateczka Bristley przysłała ci kolejny list: "Wiedziałam! To była klątwa... I co nam to mówi? Dokładnie! To mówi nam, że została sprowadzona przez potężną czarownicę. Jestem też pewna, że wiem, kto za tym stoi. Niewiele czarownic potrafi posługiwać się takimi klątwami." Zaczynasz się zastanawiać, gdzie trzymać te wszystkie listy.

Kolejny list od twojej ulubionej damy: "Dobrze, wiemy więc, że to była magia i posłużyła się nią czarownica. Musimy odszukać ostatnią wskazówkę, żeby ostatecznie ustalić, kto rzucił to zaklęcie. Ale do tego potrzebujemy czegoś, co możemy znaleźć tylko głęboko pod ziemią. I pamiętaj, żeby dostarczyć mi próbki z innych królestw."

Po ukończeniu: Wnosząc z ostatniego listu, Mateczka Bristley martwi się o ciebie. Napisała: "Och... Niedobrze! Wiem już, kto rzucił to zaklęcie. Tobie też nie spodoba się odpowiedź. Wiesz, kim jest Lady Fraila? Nie? Nigdy nikomu nie wadziła, lecz pewnego dnia popadła w okrutne zgorzknienie. Ktoś wygnał z rodzinnej wyspy jej siostrę, która też jest czarownicą. To jakaś bagnista wyspa na zupełnym odludziu. Jej siostra nawet mówiła o sobie "Czarownica z Bagien". Wiesz już, dlaczego ma do ciebie pretensje?"

Dzięki Mateczce Bristley dowiedzieliśmy się, że Lady Fraila wróciła do miejsca swoich narodzin, na Wyspę Bagien. W dodatku zorientowała się, że przejrzeliśmy jej plan. Spróbujmy z nią porozmawiać. Może przekonamy ją podarunkami. Zacznijmy organizować odpowiedni prezent.

Po ukończeniu: To dobry początek. Ale to nie wystarczy. Powinniśmy na koniec dorzucić jeszcze kilka upominków.

Wydaje mi się, że w naszym koszyku z podarkami powinna królować różnorodność. Przecież naprawdę chcemy ją przekonać. Niech twoi ludzie wyprodukują jak najlepsze materiały i dodaj je do twoich prezentów.

Po ukończeniu: Bardzo dobrze! To idealnie nada się na nasz prezent. Prawie skończyliśmy.

Skoro już mamy wszystkie zasoby, wyślę nasze podarunki i przeprosiny do Lady Fraili. Miejmy nadzieję, że ją udobruchamy.

Po ukończeniu: Lady Fraila przyjęła nasz podarunek na znak przyjaźni i przysięgła, że zostawi nas w spokoju. Nauczyło mnie to jednego: nigdy nie zadzieraj z czarownicą! Jednakże nigdy nie wolno też zakładać, że czarownica jest zła. Mateczka Bristley okazała się być wspaniałą sojuszniczką. Miejmy nadzieję, że coś takiego już nigdy się nie zdarzy.

Na wszelki wypadek powinniśmy umieścić wisienkę na tym torcie. Zabierzmy ze sobą coś naprawdę cennego, żeby pokazać Lady Fraili, ze nie musi się nas obawiać, ani nas nienawidzić.

Po ukończeniu: To była ostatnia część. To naprawdę wspaniały podarunek. Miejmy nadzieję, że spodoba się Lady Fraili... I że w ogóle zechce ona z nami negocjować.

Coś tu nie gra… nasi osadnicy przez cały dzień czują się zmęczeni i wyczerpani, nawet natura nie zbudziła się ze snu zimowego. Wygląda na to, że cierpi całe królestwo. Może dasz osadnikom coś, co odświeży ich siły?

Po ukończeniu: To bardzo dziwne. Zwykle twoi osadnicy uwielbiają takie odświeżanie. A teraz nie poczuli się lepiej. Zupełnie, jakby byli chorzy...

Niepokojąca sprawa. Radzę sprowadzić pomoc. Podobno przez tę krainę podróżuje pewna zacna uzdrowicielka. Niektórzy mówią, że to tylko zielarka, inni uważają ją za czarownicę. Jeżeli ktoś może ci pomóc, to pewnie tylko ona. Mawiają, że jest ponoć bardzo nieśmiała. Ale szuka na naszej wyspie składników do swoich mikstur, więc może damy jej jakieś.

Po ukończeniu: Dobra robota! Znaleźliśmy ją. Wydaje się być miła... Ale pewnie wolałaby pogadać z tą swoją wiewiórką, niż z nami. Może mimo wszystko uda ci się do niej jakoś trafić.

Zgodnie z przewidywaniami wiedźma nie zgodziła się na osobiste spotkanie z tobą. Otrzymujesz od niej list, z kiepskim rysunkiem czegoś, co wygląda jak czerwona małpa. Treść listu brzmi: "Jestem Mateczka Bristley, a ten rudy jegomość to Munchkin. Mówisz, że potrzebujesz pomocy? Cóż... wy, potężni władcy, zawsze przychodzicie do mnie, kiedy dzieje się coś bardzo złego. A kiedy wszystko jest w porządku, ledwie tolerujecie staruszkę wchodzącą na wasze włości. Oczywiście twierdzisz, że z tobą jest inaczej. Udowodnij to! Zrób coś naprawdę bezinteresownego, dla kogoś innego, kto znalazł się w potrzebie."

Po ukończeniu: Mateczka Bristley szybko odpowiedziała na twoje pismo: "Dobrze ci poszło! Może źle cię oceniłam... A ty jak uważasz, Munchkin? Pomożemy? Munchkin mówi: zgoda! Zabierajmy się do pracy."

Otrzymujesz kolejny list od tajemniczej Mateczki Bristley: "Rozmawiałam z duchami natury. Opowiedziały mi o wielkim złu, które spadło na waszą wyspę - to przekleństwo przywołane przez magię. Ta ziemia została przeklęta! Rodzone przez nią owoce zatruwają osadników. Musimy coś zrobić! Twoim osadnikom może pomóc pewien rytuał. Potrafię go odprawić, ale żeby to zrobić potrzebuję kilku naturalnych ingrediencji... mówiąc prawdę to nie kilku, ale wielu."

Po ukończeniu: Mateczka Bristley z radością przyjęła twój list i odpowiedziała: "Wreszcie jakieś dobre wieści! Duchom niech będą dzięki, że potrafisz kierować swymi osadnikami i udało wam się dostarczyć wszystko w rekordowym tempie."

W twoje ręce trafiła kolejna prośba od Mateczki Bristley: "Mamy już odpowiednie ingrediencje, więc możemy stworzyć to, czego potrzebujemy do rytuału. Przygotuj wszystko, czego potrzeba, by pomóc naszym poddanym!"

Po ukończeniu: Mateczka Bristley szybko ci odpowiada: "Doskonale! Możemy rozpocząć rytuał! Widać, że naprawdę troszczysz się o poddanych. Munchkinowi też spadł kamień z serca."

Otrzymujesz następny list od Mateczki Bristley. Większość treści jest nieczytelna, zdaje się, że został napisany w pośpiechu: "To będzie radosny dzień! Zbierz wszystkich swoich osadników i odprawimy rytuał! Miejmy nadzieję, że w ten sposób uwolnimy twoją wyspę i jej mieszkańców od tej straszliwej plagi."

Po ukończeniu: Mateczka Bristley z radością odpowiada: "Twoi osadnicy już czują się lepiej! Cieszę się, że mogłam pomóc. Radujmy się tą chwilą, kryzys został zażegnany na jakiś czas. Jednakże zajdź do mnie, kiedy znajdziesz chwilę. Możesz dowiedzieć się czegoś więcej."

Skoro zażegnaliśmy bezpośrednie zagrożenie, może zechcesz dowiedzieć się, kto sprowadził na ciebie to zło. Ustalę coś więcej, jeśli dostarczysz mi próbki z twojej wyspy. Może zaczniemy od drzew. Dostarcz mi ich nieco, a może powiem ci coś więcej.

Po ukończeniu: Hm... To ciekawe... Bardzo ciekawe. Zdaje się, że to bardzo potężne zaklęcie, oddziałujące na całą twoją wyspę i wszystko, co na niej rośnie. Ale jeszcze nie wiem, z której szkoły magii pochodzi.

Mateczka Bristley przysłała ci kolejny list: "Wiemy już, że kryła się za tym magia. Mam przeczucie, jakiej szkoły magii użyto. Ale do zidentyfikowania magicznej matrycy potrzebuję więcej próbek. To musi być coś, co zachowuje magiczną esencję klątwy na dłużej. Zdobędziesz dla mnie trochę kamieni i próbek do porównania?"

Po ukończeniu: Mateczka Bristley przysłała ci kolejny list: "Wiedziałam! To była klątwa... I co nam to mówi? Dokładnie! To mówi nam, że została sprowadzona przez potężną czarownicę. Jestem też pewna, że wiem, kto za tym stoi. Niewiele czarownic potrafi posługiwać się takimi klątwami." Zaczynasz się zastanawiać, gdzie trzymać te wszystkie listy.

Kolejny list od twojej ulubionej damy: "Dobrze, wiemy więc, że to była magia i posłużyła się nią czarownica. Musimy odszukać ostatnią wskazówkę, żeby ostatecznie ustalić, kto rzucił to zaklęcie. Ale do tego potrzebujemy czegoś, co możemy znaleźć tylko głęboko pod ziemią. I pamiętaj, żeby dostarczyć mi próbki z innych królestw."

Po ukończeniu: Wnosząc z ostatniego listu, Mateczka Bristley martwi się o ciebie. Napisała: "Och... Niedobrze! Wiem już, kto rzucił to zaklęcie. Tobie też nie spodoba się odpowiedź. Wiesz, kim jest Lady Fraila? Nie? Nigdy nikomu nie wadziła, lecz pewnego dnia popadła w okrutne zgorzknienie. Ktoś wygnał z rodzinnej wyspy jej siostrę, która też jest czarownicą. To jakaś bagnista wyspa na zupełnym odludziu. Jej siostra nawet mówiła o sobie "Czarownica z Bagien". Wiesz już, dlaczego ma do ciebie pretensje?"

Dzięki Mateczce Bristley dowiedzieliśmy się, że Lady Fraila wróciła do miejsca swoich narodzin, na Wyspę Bagien. W dodatku zorientowała się, że przejrzeliśmy jej plan. Spróbujmy z nią porozmawiać. Może przekonamy ją podarunkami. Zacznijmy organizować odpowiedni prezent.

Po ukończeniu: To dobry początek. Ale to nie wystarczy. Potrzeba więcej.

Wydaje mi się, że w naszym koszyku z podarkami powinna królować różnorodność. Przecież naprawdę chcemy ją przekonać. Niech twoi ludzie wyprodukują jak najlepsze materiały i dodaj je do twoich prezentów.

Po ukończeniu: Bardzo dobrze! To idealnie nada się na nasz prezent. Prawie skończyliśmy.

Skoro już mamy wszystkie zasoby, wyślę nasze podarunki i przeprosiny do Lady Fraili. Miejmy nadzieję, że ją udobruchamy.

Po ukończeniu: Lady Fraila przyjęła nasz podarunek na znak przyjaźni i przysięgła, że zostawi nas w spokoju. Nauczyło mnie to jednego: nigdy nie zadzieraj z czarownicą! Jednakże nigdy nie wolno też zakładać, że czarownica jest zła. Mateczka Bristley okazała się być wspaniałą sojuszniczką. Miejmy nadzieję, że coś takiego już nigdy się nie zdarzy.

Na wszelki wypadek powinniśmy umieścić wisienkę na tym torcie. Zabierzmy ze sobą coś naprawdę cennego, żeby pokazać Lady Fraili, ze nie musi się nas obawiać, ani nas nienawidzić. Ale skąd weźmiemy taki skarb? Może coś egzotycznego? Tak! Wyślijmy wyprawę na pobliską wyspę i znajdźmy dla Lady Fraili coś, czego nigdy wcześniej nie widziała!

Po ukończeniu: To była ostatnia część. To naprawdę wspaniały podarunek. Miejmy nadzieję, że spodoba się Lady Fraili... I że w ogóle zechce ona z nami negocjować.

Coś tu nie gra… nasi osadnicy przez cały dzień czują się zmęczeni i wyczerpani, nawet natura nie zbudziła się ze snu zimowego. Wygląda na to, że cierpi całe królestwo. Może dasz osadnikom coś, co odświeży ich siły?

Po ukończeniu: To bardzo dziwne. Zwykle twoi osadnicy uwielbiają takie odświeżanie. A teraz nie poczuli się lepiej. Zupełnie, jakby byli chorzy...

Niepokojąca sprawa. Radzę sprowadzić pomoc. Podobno przez tę krainę podróżuje pewna zacna uzdrowicielka. Niektórzy mówią, że to tylko zielarka, inni uważają ją za czarownicę. Jeżeli ktoś może ci pomóc, to pewnie tylko ona. Mawiają, że jest ponoć bardzo nieśmiała. Ale szuka na naszej wyspie składników do swoich mikstur, więc może damy jej jakieś.

Po ukończeniu: Dobra robota! Znaleźliśmy ją. Wydaje się być miła... Ale pewnie wolałaby pogadać z tą swoją wiewiórką, niż z nami. Może mimo wszystko uda ci się do niej jakoś trafić.

Zgodnie z przewidywaniami wiedźma nie zgodziła się na osobiste spotkanie z tobą. Otrzymujesz od niej list, z kiepskim rysunkiem czegoś, co wygląda jak czerwona małpa. Treść listu brzmi: "Jestem Mateczka Bristley, a ten rudy jegomość to Munchkin. Mówisz, że potrzebujesz pomocy? Cóż... wy, potężni władcy, zawsze przychodzicie do mnie, kiedy dzieje się coś bardzo złego. A kiedy wszystko jest w porządku, ledwie tolerujecie staruszkę wchodzącą na wasze włości. Oczywiście twierdzisz, że z tobą jest inaczej. Udowodnij to! Zrób coś naprawdę bezinteresownego, dla kogoś innego, kto znalazł się w potrzebie."

Po ukończeniu: Mateczka Bristley szybko odpowiedziała na twoje pismo: "Dobrze ci poszło! Może źle cię oceniłam... A ty jak uważasz, Munchkin? Pomożemy? Munchkin mówi: zgoda! Zabierajmy się do pracy."

Otrzymujesz kolejny list od tajemniczej Mateczki Bristley: "Rozmawiałam z duchami natury. Opowiedziały mi o wielkim złu, które spadło na waszą wyspę - to przekleństwo przywołane przez magię. Ta ziemia została przeklęta! Rodzone przez nią owoce zatruwają osadników. Musimy coś zrobić! Twoim osadnikom może pomóc pewien rytuał. Potrafię go odprawić, ale żeby to zrobić potrzebuję kilku naturalnych ingrediencji... mówiąc prawdę to nie kilku, ale wielu."

Po ukończeniu: Mateczka Bristley z radością przyjęła twój list i odpowiedziała: "Wreszcie jakieś dobre wieści! Duchom niech będą dzięki, że potrafisz kierować swymi osadnikami i udało wam się dostarczyć wszystko w rekordowym tempie."

W twoje ręce trafiła kolejna prośba od Mateczki Bristley: "Mamy już odpowiednie ingrediencje, więc możemy stworzyć to, czego potrzebujemy do rytuału. Przygotuj wszystko, czego potrzeba, by pomóc naszym poddanym!"

Po ukończeniu: Mateczka Bristley szybko ci odpowiada: "Doskonale! Możemy rozpocząć rytuał! Widać, że naprawdę troszczysz się o poddanych. Munchkinowi też spadł kamień z serca."

Otrzymujesz następny list od Mateczki Bristley. Większość treści jest nieczytelna, zdaje się, że został napisany w pośpiechu: "To będzie radosny dzień! Zbierz wszystkich swoich osadników i odprawimy rytuał! Miejmy nadzieję, że w ten sposób uwolnimy twoją wyspę i jej mieszkańców od tej straszliwej plagi."

Po ukończeniu: Mateczka Bristley z radością odpowiada: "Twoi osadnicy już czują się lepiej! Cieszę się, że mogłam pomóc. Radujmy się tą chwilą, kryzys został zażegnany na jakiś czas. Jednakże zajdź do mnie, kiedy znajdziesz chwilę. Możesz dowiedzieć się czegoś więcej."

Skoro zażegnaliśmy bezpośrednie zagrożenie, może zechcesz dowiedzieć się, kto sprowadził na ciebie to zło. Ustalę coś więcej, jeśli dostarczysz mi próbki z twojej wyspy. Może zaczniemy od drzew. Dostarcz mi ich nieco, a może powiem ci coś więcej.

Po ukończeniu: Hm... To ciekawe... Bardzo ciekawe. Zdaje się, że to bardzo potężne zaklęcie, oddziałujące na całą twoją wyspę i wszystko, co na niej rośnie. Ale jeszcze nie wiem, z której szkoły magii pochodzi.

Mateczka Bristley przysłała ci kolejny list: "Wiemy już, że kryła się za tym magia. Mam przeczucie, jakiej szkoły magii użyto. Ale do zidentyfikowania magicznej matrycy potrzebuję więcej próbek. To musi być coś, co zachowuje magiczną esencję klątwy na dłużej. Zdobędziesz dla mnie trochę kamieni i próbek do porównania?"

Po ukończeniu: Mateczka Bristley przysłała ci kolejny list: "Wiedziałam! To była klątwa... I co nam to mówi? Dokładnie! To mówi nam, że została sprowadzona przez potężną czarownicę. Jestem też pewna, że wiem, kto za tym stoi. Niewiele czarownic potrafi posługiwać się takimi klątwami." Zaczynasz się zastanawiać, gdzie trzymać te wszystkie listy.

Kolejny list od twojej ulubionej damy: "Dobrze, wiemy więc, że to była magia i posłużyła się nią czarownica. Musimy odszukać ostatnią wskazówkę, żeby ostatecznie ustalić, kto rzucił to zaklęcie. Ale do tego potrzebujemy czegoś, co możemy znaleźć tylko głęboko pod ziemią. I pamiętaj, żeby dostarczyć mi próbki z innych królestw."

Po ukończeniu: Wnosząc z ostatniego listu, Mateczka Bristley martwi się o ciebie. Napisała: "Och... Niedobrze! Wiem już, kto rzucił to zaklęcie. Tobie też nie spodoba się odpowiedź. Wiesz, kim jest Lady Fraila? Nie? Nigdy nikomu nie wadziła, lecz pewnego dnia popadła w okrutne zgorzknienie. Ktoś wygnał z rodzinnej wyspy jej siostrę, która też jest czarownicą. To jakaś bagnista wyspa na zupełnym odludziu. Jej siostra nawet mówiła o sobie "Czarownica z Bagien". Wiesz już, dlaczego ma do ciebie pretensje?"

Dzięki Mateczce Bristley dowiedzieliśmy się, że Lady Fraila wróciła do miejsca swoich narodzin, na Wyspę Bagien. W dodatku zorientowała się, że przejrzeliśmy jej plan. Spróbujmy z nią porozmawiać. Może przekonamy ją podarunkami. Zacznijmy organizować odpowiedni prezent.

Po ukończeniu: To dobry początek. Ale to nie wystarczy. Potrzeba więcej.

Wydaje mi się, że w naszym koszyku z podarkami powinna królować różnorodność. Przecież naprawdę chcemy ją przekonać. Niech twoi ludzie wyprodukują jak najlepsze materiały i dodaj je do twoich prezentów.

Po ukończeniu: Bardzo dobrze! To idealnie nada się na nasz prezent. Prawie skończyliśmy.

Skoro już mamy wszystkie zasoby, wyślę nasze podarunki i przeprosiny do Lady Fraili. Miejmy nadzieję, że ją udobruchamy.

Po ukończeniu: Lady Fraila przyjęła nasz podarunek na znak przyjaźni i przysięgła, że zostawi nas w spokoju. Nauczyło mnie to jednego: nigdy nie zadzieraj z czarownicą! Jednakże nigdy nie wolno też zakładać, że czarownica jest zła. Mateczka Bristley okazała się być wspaniałą sojuszniczką. Miejmy nadzieję, że coś takiego już nigdy się nie zdarzy.

Na wszelki wypadek powinniśmy umieścić wisienkę na tym torcie. Zabierzmy ze sobą coś naprawdę cennego, żeby pokazać Lady Fraili, ze nie musi się nas obawiać, ani nas nienawidzić. Ale skąd weźmiemy taki skarb? Może coś egzotycznego? Tak! Wyślijmy wyprawę na pobliską wyspę i znajdźmy dla Lady Fraili coś, czego nigdy wcześniej nie widziała!

Po ukończeniu: To była ostatnia część. To naprawdę wspaniały podarunek. Miejmy nadzieję, że spodoba się Lady Fraili... I że w ogóle zechce ona z nami negocjować.

Coś tu nie gra… nasi osadnicy przez cały dzień czują się zmęczeni i wyczerpani, nawet natura nie zbudziła się ze snu zimowego. Wygląda na to, że cierpi całe królestwo. Może dasz osadnikom coś, co odświeży ich siły?

Po ukończeniu: To bardzo dziwne. Zwykle twoi osadnicy uwielbiają takie odświeżanie. A teraz nie poczuli się lepiej. Zupełnie, jakby byli chorzy...

Niepokojąca sprawa. Radzę sprowadzić pomoc. Podobno przez tę krainę podróżuje pewna zacna uzdrowicielka. Niektórzy mówią, że to tylko zielarka, inni uważają ją za czarownicę. Jeżeli ktoś może ci pomóc, to pewnie tylko ona. Mawiają, że jest ponoć bardzo nieśmiała. Ale szuka na naszej wyspie składników do swoich mikstur, więc może damy jej jakieś.

Po ukończeniu: Dobra robota! Znaleźliśmy ją. Wydaje się być miła... Ale pewnie wolałaby pogadać z tą swoją wiewiórką, niż z nami. Może mimo wszystko uda ci się do niej jakoś trafić.

Zgodnie z przewidywaniami wiedźma nie zgodziła się na osobiste spotkanie z tobą. Otrzymujesz od niej list, z kiepskim rysunkiem czegoś, co wygląda jak czerwona małpa. Treść listu brzmi: "Jestem Mateczka Bristley, a ten rudy jegomość to Munchkin. Mówisz, że potrzebujesz pomocy? Cóż... wy, potężni władcy, zawsze przychodzicie do mnie, kiedy dzieje się coś bardzo złego. A kiedy wszystko jest w porządku, ledwie tolerujecie staruszkę wchodzącą na wasze włości. Oczywiście twierdzisz, że z tobą jest inaczej. Udowodnij to! Zrób coś naprawdę bezinteresownego, dla kogoś innego, kto znalazł się w potrzebie."

Po ukończeniu: Mateczka Bristley szybko odpowiedziała na twoje pismo: "Dobrze ci poszło! Może źle cię oceniłam... A ty jak uważasz, Munchkin? Pomożemy? Munchkin mówi: zgoda! Zabierajmy się do pracy."

Otrzymujesz kolejny list od tajemniczej Mateczki Bristley: "Rozmawiałam z duchami natury. Opowiedziały mi o wielkim złu, które spadło na waszą wyspę - to przekleństwo przywołane przez magię. Ta ziemia została przeklęta! Rodzone przez nią owoce zatruwają osadników. Musimy coś zrobić! Twoim osadnikom może pomóc pewien rytuał. Potrafię go odprawić, ale żeby to zrobić potrzebuję kilku naturalnych ingrediencji... mówiąc prawdę to nie kilku, ale wielu."

Po ukończeniu: Mateczka Bristley z radością przyjęła twój list i odpowiedziała: "Wreszcie jakieś dobre wieści! Duchom niech będą dzięki, że potrafisz kierować swymi osadnikami i udało wam się dostarczyć wszystko w rekordowym tempie."

W twoje ręce trafiła kolejna prośba od Mateczki Bristley: "Mamy już odpowiednie ingrediencje, więc możemy stworzyć to, czego potrzebujemy do rytuału. Przygotuj wszystko, czego potrzeba, by pomóc naszym poddanym!"

Po ukończeniu: Mateczka Bristley szybko ci odpowiada: "Doskonale! Możemy rozpocząć rytuał! Widać, że naprawdę troszczysz się o poddanych. Munchkinowi też spadł kamień z serca."

Otrzymujesz następny list od Mateczki Bristley. Większość treści jest nieczytelna, zdaje się, że został napisany w pośpiechu: "To będzie radosny dzień! Zbierz wszystkich swoich osadników i odprawimy rytuał! Miejmy nadzieję, że w ten sposób uwolnimy twoją wyspę i jej mieszkańców od tej straszliwej plagi."

Po ukończeniu: Mateczka Bristley z radością odpowiada: "Twoi osadnicy już czują się lepiej! Cieszę się, że mogłam pomóc. Radujmy się tą chwilą, kryzys został zażegnany na jakiś czas. Jednakże zajdź do mnie, kiedy znajdziesz chwilę. Możesz dowiedzieć się czegoś więcej."

Skoro zażegnaliśmy bezpośrednie zagrożenie, może zechcesz dowiedzieć się, kto sprowadził na ciebie to zło. Ustalę coś więcej, jeśli dostarczysz mi próbki z twojej wyspy. Może zaczniemy od drzew. Dostarcz mi ich nieco, a może powiem ci coś więcej.

Po ukończeniu: Hm... To ciekawe... Bardzo ciekawe. Zdaje się, że to bardzo potężne zaklęcie, oddziałujące na całą twoją wyspę i wszystko, co na niej rośnie. Ale jeszcze nie wiem, z której szkoły magii pochodzi.

Mateczka Bristley przysłała ci kolejny list: "Wiemy już, że kryła się za tym magia. Mam przeczucie, jakiej szkoły magii użyto. Ale do zidentyfikowania magicznej matrycy potrzebuję więcej próbek. To musi być coś, co zachowuje magiczną esencję klątwy na dłużej. Zdobędziesz dla mnie trochę kamieni i próbek do porównania?"

Po ukończeniu: Mateczka Bristley przysłała ci kolejny list: "Wiedziałam! To była klątwa... I co nam to mówi? Dokładnie! To mówi nam, że została sprowadzona przez potężną czarownicę. Jestem też pewna, że wiem, kto za tym stoi. Niewiele czarownic potrafi posługiwać się takimi klątwami." Zaczynasz się zastanawiać, gdzie trzymać te wszystkie listy.

Kolejny list od twojej ulubionej damy: "Dobrze, wiemy więc, że to była magia i posłużyła się nią czarownica. Musimy odszukać ostatnią wskazówkę, żeby ostatecznie ustalić, kto rzucił to zaklęcie. Ale do tego potrzebujemy czegoś, co możemy znaleźć tylko głęboko pod ziemią. I pamiętaj, żeby dostarczyć mi próbki z innych królestw."

Po ukończeniu: Wnosząc z ostatniego listu, Mateczka Bristley martwi się o ciebie. Napisała: "Och... Niedobrze! Wiem już, kto rzucił to zaklęcie. Tobie też nie spodoba się odpowiedź. Wiesz, kim jest Lady Fraila? Nie? Nigdy nikomu nie wadziła, lecz pewnego dnia popadła w okrutne zgorzknienie. Ktoś wygnał z rodzinnej wyspy jej siostrę, która też jest czarownicą. To jakaś bagnista wyspa na zupełnym odludziu. Jej siostra nawet mówiła o sobie "Czarownica z Bagien". Wiesz już, dlaczego ma do ciebie pretensje?"

Dzięki Mateczce Bristley dowiedzieliśmy się, że Lady Fraila wróciła do miejsca swoich narodzin, na Wyspę Bagien. W dodatku zorientowała się, że przejrzeliśmy jej plan. Spróbujmy z nią porozmawiać. Może przekonamy ją podarunkami. Zacznijmy organizować odpowiedni prezent.

Po ukończeniu: To dobry początek. Ale to nie wystarczy. Potrzeba więcej.

Wydaje mi się, że w naszym koszyku z podarkami powinna królować różnorodność. Przecież naprawdę chcemy ją przekonać. Niech twoi ludzie wyprodukują jak najlepsze materiały i dodaj je do twoich prezentów.

Po ukończeniu: Bardzo dobrze! To idealnie nada się na nasz prezent. Prawie skończyliśmy.

Na wszelki wypadek powinniśmy umieścić wisienkę na tym torcie. Zabierzmy ze sobą coś naprawdę cennego, żeby pokazać Lady Fraili, ze nie musi się nas obawiać, ani nas nienawidzić. Ale skąd weźmiemy taki skarb? Może coś egzotycznego? Tak! Wyślijmy wyprawę na pobliską wyspę i znajdźmy dla Lady Fraili coś, czego nigdy wcześniej nie widziała!

Po ukończeniu: To była ostatnia część. To naprawdę wspaniały podarunek. Miejmy nadzieję, że spodoba się Lady Fraili... I że w ogóle zechce ona z nami negocjować.

Skoro już mamy wszystkie zasoby, wyślę nasze podarunki i przeprosiny do Lady Fraili. Miejmy nadzieję, że ją udobruchamy.

Po ukończeniu: Lady Fraila przyjęła nasz podarunek na znak przyjaźni i przysięgła, że zostawi nas w spokoju. Nauczyło mnie to jednego: nigdy nie zadzieraj z czarownicą! Jednakże nigdy nie wolno też zakładać, że czarownica jest zła. Mateczka Bristley okazała się być wspaniałą sojuszniczką. Miejmy nadzieję, że coś takiego już nigdy się nie zdarzy.

Coś tu nie gra… nasi osadnicy przez cały dzień czują się zmęczeni i wyczerpani, nawet natura nie zbudziła się ze snu zimowego. Wygląda na to, że cierpi całe królestwo. Może dasz osadnikom coś, co odświeży ich siły?

Po ukończeniu: To bardzo dziwne. Zwykle twoi osadnicy uwielbiają takie odświeżanie. A teraz nie poczuli się lepiej. Zupełnie, jakby byli chorzy...

Niepokojąca sprawa. Radzę sprowadzić pomoc. Podobno przez tę krainę podróżuje pewna zacna uzdrowicielka. Niektórzy mówią, że to tylko zielarka, inni uważają ją za czarownicę. Jeżeli ktoś może ci pomóc, to pewnie tylko ona. Mawiają, że jest ponoć bardzo nieśmiała. Ale szuka na naszej wyspie składników do swoich mikstur, więc może damy jej jakieś.

Po ukończeniu: Dobra robota! Znaleźliśmy ją. Wydaje się być miła... Ale pewnie wolałaby pogadać z tą swoją wiewiórką, niż z nami. Może mimo wszystko uda ci się do niej jakoś trafić.

Zgodnie z przewidywaniami wiedźma nie zgodziła się na osobiste spotkanie z tobą. Otrzymujesz od niej list, z kiepskim rysunkiem czegoś, co wygląda jak czerwona małpa. Treść listu brzmi: "Jestem Mateczka Bristley, a ten rudy jegomość to Munchkin. Mówisz, że potrzebujesz pomocy? Cóż... wy, potężni władcy, zawsze przychodzicie do mnie, kiedy dzieje się coś bardzo złego. A kiedy wszystko jest w porządku, ledwie tolerujecie staruszkę wchodzącą na wasze włości. Oczywiście twierdzisz, że z tobą jest inaczej. Udowodnij to! Zrób coś naprawdę bezinteresownego, dla kogoś innego, kto znalazł się w potrzebie."

Po ukończeniu: Mateczka Bristley szybko odpowiedziała na twoje pismo: "Dobrze ci poszło! Może źle cię oceniłam... A ty jak uważasz, Munchkin? Pomożemy? Munchkin mówi: zgoda! Zabierajmy się do pracy."

Otrzymujesz kolejny list od tajemniczej Mateczki Bristley: "Rozmawiałam z duchami natury. Opowiedziały mi o wielkim złu, które spadło na waszą wyspę - to przekleństwo przywołane przez magię. Ta ziemia została przeklęta! Rodzone przez nią owoce zatruwają osadników. Musimy coś zrobić! Twoim osadnikom może pomóc pewien rytuał. Potrafię go odprawić, ale żeby to zrobić potrzebuję kilku naturalnych ingrediencji... mówiąc prawdę to nie kilku, ale wielu."

Po ukończeniu: Mateczka Bristley z radością przyjęła twój list i odpowiedziała: "Wreszcie jakieś dobre wieści! Duchom niech będą dzięki, że potrafisz kierować swymi osadnikami i udało wam się dostarczyć wszystko w rekordowym tempie."

W twoje ręce trafiła kolejna prośba od Mateczki Bristley: "Mamy już odpowiednie ingrediencje, więc możemy stworzyć to, czego potrzebujemy do rytuału. Przygotuj wszystko, czego potrzeba, by pomóc naszym poddanym!"

Po ukończeniu: Mateczka Bristley szybko ci odpowiada: "Doskonale! Możemy rozpocząć rytuał! Widać, że naprawdę troszczysz się o poddanych. Munchkinowi też spadł kamień z serca."

Otrzymujesz następny list od Mateczki Bristley. Większość treści jest nieczytelna, zdaje się, że został napisany w pośpiechu: "To będzie radosny dzień! Zbierz wszystkich swoich osadników i odprawimy rytuał! Miejmy nadzieję, że w ten sposób uwolnimy twoją wyspę i jej mieszkańców od tej straszliwej plagi."

Po ukończeniu: Mateczka Bristley z radością odpowiada: "Twoi osadnicy już czują się lepiej! Cieszę się, że mogłam pomóc. Radujmy się tą chwilą, kryzys został zażegnany na jakiś czas. Jednakże zajdź do mnie, kiedy znajdziesz chwilę. Możesz dowiedzieć się czegoś więcej."

Skoro zażegnaliśmy bezpośrednie zagrożenie, może zechcesz dowiedzieć się, kto sprowadził na ciebie to zło. Ustalę coś więcej, jeśli dostarczysz mi próbki z twojej wyspy. Może zaczniemy od drzew. Dostarcz mi ich nieco, a może powiem ci coś więcej.

Po ukończeniu: Hm... To ciekawe... Bardzo ciekawe. Zdaje się, że to bardzo potężne zaklęcie, oddziałujące na całą twoją wyspę i wszystko, co na niej rośnie. Ale jeszcze nie wiem, z której szkoły magii pochodzi.

Mateczka Bristley przysłała ci kolejny list: "Wiemy już, że kryła się za tym magia. Mam przeczucie, jakiej szkoły magii użyto. Ale do zidentyfikowania magicznej matrycy potrzebuję więcej próbek. To musi być coś, co zachowuje magiczną esencję klątwy na dłużej. Zdobędziesz dla mnie trochę kamieni i próbek do porównania?"

Po ukończeniu: Mateczka Bristley przysłała ci kolejny list: "Wiedziałam! To była klątwa... I co nam to mówi? Dokładnie! To mówi nam, że została sprowadzona przez potężną czarownicę. Jestem też pewna, że wiem, kto za tym stoi. Niewiele czarownic potrafi posługiwać się takimi klątwami." Zaczynasz się zastanawiać, gdzie trzymać te wszystkie listy.

Kolejny list od twojej ulubionej damy: "Dobrze, wiemy więc, że to była magia i posłużyła się nią czarownica. Musimy odszukać ostatnią wskazówkę, żeby ostatecznie ustalić, kto rzucił to zaklęcie. Ale do tego potrzebujemy czegoś, co możemy znaleźć tylko głęboko pod ziemią. I pamiętaj, żeby dostarczyć mi próbki z innych królestw."

Po ukończeniu: Wnosząc z ostatniego listu, Mateczka Bristley martwi się o ciebie. Napisała: "Och... Niedobrze! Wiem już, kto rzucił to zaklęcie. Tobie też nie spodoba się odpowiedź. Wiesz, kim jest Lady Fraila? Nie? Nigdy nikomu nie wadziła, lecz pewnego dnia popadła w okrutne zgorzknienie. Ktoś wygnał z rodzinnej wyspy jej siostrę, która też jest czarownicą. To jakaś bagnista wyspa na zupełnym odludziu. Jej siostra nawet mówiła o sobie "Czarownica z Bagien". Wiesz już, dlaczego ma do ciebie pretensje?"

Dzięki Mateczce Bristley dowiedzieliśmy się, że Lady Fraila wróciła do miejsca swoich narodzin, na Wyspę Bagien. W dodatku zorientowała się, że przejrzeliśmy jej plan. Spróbujmy z nią porozmawiać. Może przekonamy ją podarunkami. Zacznijmy organizować odpowiedni prezent.

Po ukończeniu: To dobry początek. Ale to nie wystarczy. Potrzeba więcej.

Wydaje mi się, że w naszym koszyku z podarkami powinna królować różnorodność. Przecież naprawdę chcemy ją przekonać. Niech twoi ludzie wyprodukują jak najlepsze materiały i dodaj je do twoich prezentów. Może uda nam się zdobyć coś wyjątkowego, czego nie znajdziemy na własnej wyspie...

Po ukończeniu: Bardzo dobrze! To idealnie nada się na nasz prezent. Prawie skończyliśmy.

Na wszelki wypadek powinniśmy umieścić wisienkę na tym torcie. Zabierzmy ze sobą coś naprawdę cennego, żeby pokazać Lady Fraili, ze nie musi się nas obawiać, ani nas nienawidzić. Ale skąd weźmiemy taki skarb? Może coś egzotycznego? Tak! Wyślijmy wyprawę na pobliską wyspę i znajdźmy dla Lady Fraili coś, czego nigdy wcześniej nie widziała!

Po ukończeniu: To była ostatnia część. To naprawdę wspaniały podarunek. Miejmy nadzieję, że spodoba się Lady Fraili... I że w ogóle zechce ona z nami negocjować.

Skoro już mamy wszystkie zasoby, wyślę nasze podarunki i przeprosiny do Lady Fraili. Miejmy nadzieję, że ją udobruchamy.

Po ukończeniu: Lady Fraila przyjęła nasz podarunek na znak przyjaźni i przysięgła, że zostawi nas w spokoju. Nauczyło mnie to jednego: nigdy nie zadzieraj z czarownicą! Jednakże nigdy nie wolno też zakładać, że czarownica jest zła. Mateczka Bristley okazała się być wspaniałą sojuszniczką. Miejmy nadzieję, że coś takiego już nigdy się nie zdarzy.

Coś tu nie gra… nasi osadnicy przez cały dzień czują się zmęczeni i wyczerpani, nawet natura nie zbudziła się ze snu zimowego. Wygląda na to, że cierpi całe królestwo. Może dasz osadnikom coś, co odświeży ich siły?

Po ukończeniu: To bardzo dziwne. Zwykle twoi osadnicy uwielbiają takie odświeżanie. A teraz nie poczuli się lepiej. Zupełnie, jakby byli chorzy...

Niepokojąca sprawa. Radzę sprowadzić pomoc. Podobno przez tę krainę podróżuje pewna zacna uzdrowicielka. Niektórzy mówią, że to tylko zielarka, inni uważają ją za czarownicę. Jeżeli ktoś może ci pomóc, to pewnie tylko ona. Mawiają, że jest ponoć bardzo nieśmiała. Ale szuka na naszej wyspie składników do swoich mikstur, więc może damy jej jakieś.

Po ukończeniu: Dobra robota! Znaleźliśmy ją. Wydaje się być miła... Ale pewnie wolałaby pogadać z tą swoją wiewiórką, niż z nami. Może mimo wszystko uda ci się do niej jakoś trafić.

Zgodnie z przewidywaniami wiedźma nie zgodziła się na osobiste spotkanie z tobą. Otrzymujesz od niej list, z kiepskim rysunkiem czegoś, co wygląda jak czerwona małpa. Treść listu brzmi: "Jestem Mateczka Bristley, a ten rudy jegomość to Munchkin. Mówisz, że potrzebujesz pomocy? Cóż... wy, potężni władcy, zawsze przychodzicie do mnie, kiedy dzieje się coś bardzo złego. A kiedy wszystko jest w porządku, ledwie tolerujecie staruszkę wchodzącą na wasze włości. Oczywiście twierdzisz, że z tobą jest inaczej. Udowodnij to! Zrób coś naprawdę bezinteresownego, dla kogoś innego, kto znalazł się w potrzebie."

Po ukończeniu: Mateczka Bristley szybko odpowiedziała na twoje pismo: "Dobrze ci poszło! Może źle cię oceniłam... A ty jak uważasz, Munchkin? Pomożemy? Munchkin mówi: zgoda! Zabierajmy się do pracy."

Otrzymujesz kolejny list od tajemniczej Mateczki Bristley: "Rozmawiałam z duchami natury. Opowiedziały mi o wielkim złu, które spadło na waszą wyspę - to przekleństwo przywołane przez magię. Ta ziemia została przeklęta! Rodzone przez nią owoce zatruwają osadników. Musimy coś zrobić! Twoim osadnikom może pomóc pewien rytuał. Potrafię go odprawić, ale żeby to zrobić potrzebuję kilku naturalnych ingrediencji... mówiąc prawdę to nie kilku, ale wielu."

Po ukończeniu: Mateczka Bristley z radością przyjęła twój list i odpowiedziała: "Wreszcie jakieś dobre wieści! Duchom niech będą dzięki, że potrafisz kierować swymi osadnikami i udało wam się dostarczyć wszystko w rekordowym tempie."

W twoje ręce trafiła kolejna prośba od Mateczki Bristley: "Mamy już odpowiednie ingrediencje, więc możemy stworzyć to, czego potrzebujemy do rytuału. Przygotuj wszystko, czego potrzeba, by pomóc naszym poddanym!"

Po ukończeniu: Mateczka Bristley szybko ci odpowiada: "Doskonale! Możemy rozpocząć rytuał! Widać, że naprawdę troszczysz się o poddanych. Munchkinowi też spadł kamień z serca."

Otrzymujesz następny list od Mateczki Bristley. Większość treści jest nieczytelna, zdaje się, że został napisany w pośpiechu: "To będzie radosny dzień! Zbierz wszystkich swoich osadników i odprawimy rytuał! Miejmy nadzieję, że w ten sposób uwolnimy twoją wyspę i jej mieszkańców od tej straszliwej plagi."

Po ukończeniu: Mateczka Bristley z radością odpowiada: "Twoi osadnicy już czują się lepiej! Cieszę się, że mogłam pomóc. Radujmy się tą chwilą, kryzys został zażegnany na jakiś czas. Jednakże zajdź do mnie, kiedy znajdziesz chwilę. Możesz dowiedzieć się czegoś więcej."

Skoro zażegnaliśmy bezpośrednie zagrożenie, może zechcesz dowiedzieć się, kto sprowadził na ciebie to zło. Ustalę coś więcej, jeśli dostarczysz mi próbki z twojej wyspy. Może zaczniemy od drzew. Dostarcz mi ich nieco, a może powiem ci coś więcej.

Po ukończeniu: Hm... To ciekawe... Bardzo ciekawe. Zdaje się, że to bardzo potężne zaklęcie, oddziałujące na całą twoją wyspę i wszystko, co na niej rośnie. Ale jeszcze nie wiem, z której szkoły magii pochodzi.

Mateczka Bristley przysłała ci kolejny list: "Wiemy już, że kryła się za tym magia. Mam przeczucie, jakiej szkoły magii użyto. Ale do zidentyfikowania magicznej matrycy potrzebuję więcej próbek. To musi być coś, co zachowuje magiczną esencję klątwy na dłużej. Zdobędziesz dla mnie trochę kamieni i próbek do porównania?"

Po ukończeniu: Mateczka Bristley przysłała ci kolejny list: "Wiedziałam! To była klątwa... I co nam to mówi? Dokładnie! To mówi nam, że została sprowadzona przez potężną czarownicę. Jestem też pewna, że wiem, kto za tym stoi. Niewiele czarownic potrafi posługiwać się takimi klątwami." Zaczynasz się zastanawiać, gdzie trzymać te wszystkie listy.

Kolejny list od twojej ulubionej damy: "Dobrze, wiemy więc, że to była magia i posłużyła się nią czarownica. Musimy odszukać ostatnią wskazówkę, żeby ostatecznie ustalić, kto rzucił to zaklęcie. Ale do tego potrzebujemy czegoś, co możemy znaleźć tylko głęboko pod ziemią. I pamiętaj, żeby dostarczyć mi próbki z innych królestw."

Po ukończeniu: Wnosząc z ostatniego listu, Mateczka Bristley martwi się o ciebie. Napisała: "Och... Niedobrze! Wiem już, kto rzucił to zaklęcie. Tobie też nie spodoba się odpowiedź. Wiesz, kim jest Lady Fraila? Nie? Nigdy nikomu nie wadziła, lecz pewnego dnia popadła w okrutne zgorzknienie. Ktoś wygnał z rodzinnej wyspy jej siostrę, która też jest czarownicą. To jakaś bagnista wyspa na zupełnym odludziu. Jej siostra nawet mówiła o sobie "Czarownica z Bagien". Wiesz już, dlaczego ma do ciebie pretensje?"

Dzięki Mateczce Bristley dowiedzieliśmy się, że Lady Fraila wróciła do miejsca swoich narodzin, na Wyspę Bagien. W dodatku zorientowała się, że przejrzeliśmy jej plan. Spróbujmy z nią porozmawiać. Może przekonamy ją podarunkami. Zacznijmy organizować odpowiedni prezent.

Po ukończeniu: To dobry początek. Ale to nie wystarczy. Potrzeba więcej.

Wydaje mi się, że w naszym koszyku z podarkami powinna królować różnorodność. Przecież naprawdę chcemy ją przekonać. Niech twoi ludzie wyprodukują jak najlepsze materiały i dodaj je do twoich prezentów. Może uda nam się zdobyć coś wyjątkowego, czego nie znajdziemy na własnej wyspie...

Po ukończeniu: Bardzo dobrze! To idealnie nada się na nasz prezent. Prawie skończyliśmy.

Na wszelki wypadek powinniśmy umieścić wisienkę na tym torcie. Zabierzmy ze sobą coś naprawdę cennego, żeby pokazać Lady Fraili, ze nie musi się nas obawiać, ani nas nienawidzić. Ale skąd weźmiemy taki skarb? Może coś egzotycznego? Tak! Wyślijmy wyprawę na pobliską wyspę i znajdźmy dla Lady Fraili coś, czego nigdy wcześniej nie widziała!

Po ukończeniu: To była ostatnia część. To naprawdę wspaniały podarunek. Miejmy nadzieję, że spodoba się Lady Fraili... I że w ogóle zechce ona z nami negocjować.

Skoro już mamy wszystkie zasoby, wyślę nasze podarunki i przeprosiny do Lady Fraili. Miejmy nadzieję, że ją udobruchamy.

Po ukończeniu: Lady Fraila przyjęła nasz podarunek na znak przyjaźni i przysięgła, że zostawi nas w spokoju. Nauczyło mnie to jednego: nigdy nie zadzieraj z czarownicą! Jednakże nigdy nie wolno też zakładać, że czarownica jest zła. Mateczka Bristley okazała się być wspaniałą sojuszniczką. Miejmy nadzieję, że coś takiego już nigdy się nie zdarzy.

Wykorzystując naszą nieuwagę, bandyci wznieśli fortecę na środku naszej wyspy! Jak udało im się tak nas okpić? Nieważne, musimy teraz coś z tym zrobić. Może uda nam się zyskać dostatecznie dużo czasu, zawracając im głowę jakimiś biurokratycznymi sztuczkami czy czymś w tym stylu? W ten sposób pokażemy im, że nie zależy nam na scysji. Każę skrybom czekać w gotowości w magazynie prowiantu.

Po ukończeniu: No, cóż, nasz wybieg dał nam tylko trochę czasu. Szybko przejrzeli nasz chytry plan i czują się znieważeni. Ale nawet ta krótka chwila wystarczyła do rozważenia innych opcji. Dobra robota!

Kiedy w kantorze handlowym otwieraliśmy skrzynie z towarami, w jednej z nich odkryliśmy wygłodzonego pasażera na gapę. Jest blady niczym kreda, biedaczek... Może zaprowadźmy go do domu władyki, gdzie nakarmiony odzyska siły?

Po ukończeniu: Mężczyzna doszedł do siebie i czuje się teraz o wiele lepiej. Uff!

Nasz pasażer na gapę opowiedział, że uciekł z więzienia bandytów, którzy ulokowali się w fortecy. Udało mu się podsłuchać, że głównym powodem, dla którego tu osiedli, jest chęć zdobycia skarbu, który ponoć ukryto gdzieś na wyspie. Musimy ich uprzedzić i sami go znaleźć! Oczywiście tylko po to, by chronić naszych osadników!

Po ukończeniu: Hmm, tutaj nie ma skarbu. Ale ja się tak łatwo nie poddaję. Mam nowy plan. Posłuchaj!

Zaczynam podejrzewać, że plotki o skarbie to zwykła kpina. Choć warto sprawdzić jeszcze jedno miejsce. Pod ziemią! Może warto pogłębić trochę nasze kopalnie i wtedy znajdziemy skarb?

Po ukończeniu: Co za zawód! Okazało się, że wcale nie ma żadnego skarbu! Najcenniejszym znaleziskiem był stary słoik z ciastkami... w dodatku rozbity.

Nasi zwiadowcy donoszą, że jedną z funkcji fortecy bandytów jest szkolenie rekrutów, którzy zasilą ich szeregi. Czy to aby prawda? Kim trzeba być, by pewnego ranka obudzić się i powiedzieć sobie: "Chcę zostać bandytą"? No, nic to. Nie możemy się na to godzić. Coś trzeba z tym zrobić!

Po ukończeniu: Dobra robota! Miejmy nadzieję, że niedoszli bandyci przemyślą wybory, jakich dokonali w swoim dotychczasowym życiu.

My wiemy, że żadnego skarbu nie było, ale te wieści nie dotarły jeszcze do bandytów. Musimy się upewnić, że nie zdołają wezwać posiłków. Jedynym na to sposobem jest stała i pełna kontrola nad całym łańcuchem produkcji papieru.

Po ukończeniu: W porządku, sprawdziliśmy wytwórnie i nie wydaje się, by w którejś z nich brakowało papieru. A to oznacza, że albo nie wysyłają żadnych wiadomości... albo mają własny papier. Czemu nie przyszło mi to wcześniej do głowy?

Wokół nas krążą ukryci agenci bandytów, którzy cały czas nas szpiegują. Zbiegły więzień poznał niektóre z ich haseł, którymi posługują się we wzajemnej komunikacji. Chętnie zapozna z nimi twoich żołnierzy, by łatwiej im było patrolować okolice. Bierzmy się za szkolenie.

Po ukończeniu: Znaleźliśmy szpiega. Po prawdzie, to wcale nie potrzebowaliśmy się kłopotać tymi hasłami, gdyż bardzo kiepsko się ukrywał. Przebrał się za kobietę, ale wydały go wąsy...

Zdecydowaliśmy się na dość ryzykowne posunięcie. Pozwólmy bandytom wysłać wiadomość i wyślijmy zwiadowcę, by śledził posłańca. Jeśli ją przechwycimy, kiedy wróg nie będzie dość ostrożny, dowiemy się, jakie konkretnie informacje bandyci przesyłają do swojej bazy.

Po ukończeniu: Ach, łotr był bardziej sprytny, niż przypuszczaliśmy! Najpierw przebrał się za kobietę, przez co szukaliśmy kobiety właśnie. Ale potem zmienił strój i starał się nam wymknąć! Szczęśliwie nasz zwiadowca nie dał się ani zmylić, ani wykryć.

Tym razem to poważna sprawa. Oddziały bandytów rozbiły obóz pod naszym nosem i jeśli czegoś szybko nie zrobimy, dobiorą się nam do skóry bez dwóch zdań. Poślij swoich generałów! Niech mają nauczkę, że nasza armia to nie banda opilców!

Po ukończeniu: Tak jest! Nasi generałowie szybko rozprawili się z fortecą! Teraz przynajmniej zyskaliśmy odrobinę pola manewru.

Otrzymaliśmy list od bandytów, w którym czytamy: "Wiemy, co knujecie. Idziemy po was. Nie będzie litości." Głupotą by było nie przygotować się na te groźby. Postawmy barykady.

Po ukończeniu: Dobrze, barykady wyglądają na bardzo solidne, ale nie mam pewności, czy rzeczywiście na wiele się zdadzą... Miejmy nadzieję, że nie będziemy się musieli przekonać.

Jeśli mamy gotować się do walki, musimy zadbać o wystarczającą ilość broni, aby mieć czym bronić naszej wyspy. Porozmawiam z kowalami, a ty zajmij się resztą.

Po ukończeniu: Doskonale. Nadwyżka broni na pewno się przyda w sytuacji kryzysowej. Nie, wróć! Przecież my MAMY sytuację kryzysową!

Na wypadek, gdyby miało nam zabraknąć oddziałów, lepiej już teraz przygotujmy nowe, by móc odeprzeć atak. Ufam, że wiesz, kogo i w jakiej sile nam potrzeba. Dzięki temu mogę spokojnie spać w nocy.

Po ukończeniu: Wspaniale. Widzę, że nowe jednostki są gotowe! A teraz, jeśli nie masz nic przeciwko temu, pójdę się zdrzemnąć...

Musimy mieć pewność, że na wypadek powrotu bandytów będziemy mogli ich dostrzec z daleka. Dlatego przedstawiam projekt najbardziej ambitnej z dotychczasowych budowli - wieży strażniczej, w której umieścimy dzielnych wojowników! Faza pierwsza polega właściwie na budowie podstawowej konstrukcji. Wynajęłam robotników, ale do ciebie należeć będzie zadanie zapewnienia im odpowiednich narzędzi. Dotychczas używane się nie nadają, więc musisz wyprodukować nowe w magazynie prowiantu.

Po ukończeniu: Faza pierwsza została ukończona! Ale to dopiero początek. Przejdźmy do fazy drugiej.

Rozpoczęła się faza druga! Musimy teraz zadbać o to, by nie było żadnych przestojów w pracy. Wymagać to będzie od nas wielkiej wytrwałości, aby praca ani na chwilę nie stanęła w miejscu. Oby tak dalej!

Po ukończeniu: Faza druga ukończona! Wielką radość sprawia mi widok pełnych poświęcenia robotników, którzy tak bardzo się starają. Przechodzimy do fazy trzeciej!

Dobrze zatem, rozpoczynamy fazę trzecią. Koniec jest już bliski, ale ciągle najtrudniejsze przed nami. Nie przestawaj dostarczać zestawów budowlanych!

Po ukończeniu: Doskonale! Przed nami ostatnia prosta! Całkiem elegancko nam to idzie, nie uważasz?

Uwaga, faza czwarta, ostatnia prosta! Pora na sfinalizowanie projektu. Musimy wzmocnić konstrukcję i zadbać o jej wyborną stabilność! Właśnie do mnie dotarło, że może od tego trzeba było zacząć. No, teraz i tak już za późno!

Po ukończeniu: Ach! Moje arcydzieło! Nareszcie stoi! Teraz nic nam nie przeszkodzi dojrzeć z oddali tych diabelskich bandytów, gdyby zdecydowali się wrócić.

Wykorzystując naszą nieuwagę, bandyci wznieśli fortecę na środku naszej wyspy! Jak udało im się tak nas okpić? Nieważne, musimy teraz coś z tym zrobić. Może uda nam się zyskać dostatecznie dużo czasu, zawracając im głowę jakimiś biurokratycznymi sztuczkami czy czymś w tym stylu? W ten sposób pokażemy im, że nie zależy nam na scysji. Każę skrybom czekać w gotowości w magazynie prowiantu.

Po ukończeniu: No, cóż, nasz wybieg dał nam tylko trochę czasu. Szybko przejrzeli nasz chytry plan i czują się znieważeni. Ale nawet ta krótka chwila wystarczyła do rozważenia innych opcji. Dobra robota!

Kiedy w kantorze handlowym otwieraliśmy skrzynie z towarami, w jednej z nich odkryliśmy wygłodzonego pasażera na gapę. Jest blady niczym kreda, biedaczek... Może zaprowadźmy go do domu władyki, gdzie nakarmiony odzyska siły?

Po ukończeniu: Mężczyzna doszedł do siebie i czuje się teraz o wiele lepiej. Uff!

Nasz pasażer na gapę opowiedział, że uciekł z więzienia bandytów, którzy ulokowali się w fortecy. Udało mu się podsłuchać, że głównym powodem, dla którego tu osiedli, jest chęć zdobycia skarbu, który ponoć ukryto gdzieś na wyspie. Musimy ich uprzedzić i sami go znaleźć! Oczywiście tylko po to, by chronić naszych osadników!

Po ukończeniu: Hmm, tutaj nie ma skarbu. Ale ja się tak łatwo nie poddaję. Mam nowy plan. Posłuchaj!

Zaczynam podejrzewać, że plotki o skarbie to zwykła kpina. Choć warto sprawdzić jeszcze jedno miejsce. Pod ziemią! Może warto pogłębić trochę nasze kopalnie i wtedy znajdziemy skarb?

Po ukończeniu: Co za zawód! Okazało się, że wcale nie ma żadnego skarbu! Najcenniejszym znaleziskiem był stary słoik z ciastkami... w dodatku rozbity.

Nasi zwiadowcy donoszą, że jedną z funkcji fortecy bandytów jest szkolenie rekrutów, którzy zasilą ich szeregi. Czy to aby prawda? Kim trzeba być, by pewnego ranka obudzić się i powiedzieć sobie: "Chcę zostać bandytą"? No, nic to. Nie możemy się na to godzić. Coś trzeba z tym zrobić!

Po ukończeniu: Dobra robota! Miejmy nadzieję, że niedoszli bandyci przemyślą wybory, jakich dokonali w swoim dotychczasowym życiu.

My wiemy, że żadnego skarbu nie było, ale te wieści nie dotarły jeszcze do bandytów. Musimy się upewnić, że nie zdołają wezwać posiłków. Jedynym na to sposobem jest stała i pełna kontrola nad całym łańcuchem produkcji papieru.

Po ukończeniu: W porządku, sprawdziliśmy wytwórnie i nie wydaje się, by w którejś z nich brakowało papieru. A to oznacza, że albo nie wysyłają żadnych wiadomości... albo mają własny papier. Czemu nie przyszło mi to wcześniej do głowy?

Wokół nas krążą ukryci agenci bandytów, którzy cały czas nas szpiegują. Zbiegły więzień poznał niektóre z ich haseł, którymi posługują się we wzajemnej komunikacji. Chętnie zapozna z nimi twoich żołnierzy, by łatwiej im było patrolować okolice. Bierzmy się za szkolenie.

Po ukończeniu: Znaleźliśmy szpiega. Po prawdzie, to wcale nie potrzebowaliśmy się kłopotać tymi hasłami, gdyż bardzo kiepsko się ukrywał. Przebrał się za kobietę, ale wydały go wąsy...

Zdecydowaliśmy się na dość ryzykowne posunięcie. Pozwólmy bandytom wysłać wiadomość i wyślijmy zwiadowcę, by śledził posłańca. Jeśli ją przechwycimy, kiedy wróg nie będzie dość ostrożny, dowiemy się, jakie konkretnie informacje bandyci przesyłają do swojej bazy.

Po ukończeniu: Ach, łotr był bardziej sprytny, niż przypuszczaliśmy! Najpierw przebrał się za kobietę, przez co szukaliśmy kobiety właśnie. Ale potem zmienił strój i starał się nam wymknąć! Szczęśliwie nasz zwiadowca nie dał się ani zmylić, ani wykryć.

Tym razem to poważna sprawa. Oddziały bandytów rozbiły obóz pod naszym nosem i jeśli czegoś szybko nie zrobimy, dobiorą się nam do skóry bez dwóch zdań. Poślij swoich generałów! Niech mają nauczkę, że nasza armia to nie banda opilców!

Po ukończeniu: Tak jest! Nasi generałowie szybko rozprawili się z fortecą! Teraz przynajmniej zyskaliśmy odrobinę pola manewru.

Otrzymaliśmy list od bandytów, w którym czytamy: "Wiemy, co knujecie. Idziemy po was. Nie będzie litości." Głupotą by było nie przygotować się na te groźby. Postawmy barykady.

Po ukończeniu: Dobrze, barykady wyglądają na bardzo solidne, ale nie mam pewności, czy rzeczywiście na wiele się zdadzą... Miejmy nadzieję, że nie będziemy się musieli przekonać.

Jeśli mamy gotować się do walki, musimy zadbać o wystarczającą ilość broni, aby mieć czym bronić naszej wyspy. Porozmawiam z kowalami, a ty zajmij się resztą.

Po ukończeniu: Doskonale. Nadwyżka broni na pewno się przyda w sytuacji kryzysowej. Nie, wróć! Przecież my MAMY sytuację kryzysową!

Na wypadek, gdyby miało nam zabraknąć oddziałów, lepiej już teraz przygotujmy nowe, by móc odeprzeć atak. Ufam, że wiesz, kogo i w jakiej sile nam potrzeba. Dzięki temu mogę spokojnie spać w nocy.

Po ukończeniu: Wspaniale. Widzę, że nowe jednostki są gotowe! A teraz, jeśli nie masz nic przeciwko temu, pójdę się zdrzemnąć...

Musimy mieć pewność, że na wypadek powrotu bandytów będziemy mogli ich dostrzec z daleka. Dlatego przedstawiam projekt najbardziej ambitnej z dotychczasowych budowli - wieży strażniczej, w której umieścimy dzielnych wojowników! Faza pierwsza polega właściwie na budowie podstawowej konstrukcji. Wynajęłam robotników, ale do ciebie należeć będzie zadanie zapewnienia im odpowiednich narzędzi. Dotychczas używane się nie nadają, więc musisz wyprodukować nowe w magazynie prowiantu.

Po ukończeniu: Faza pierwsza została ukończona! Ale to dopiero początek. Przejdźmy do fazy drugiej.

Rozpoczęła się faza druga! Musimy teraz zadbać o to, by nie było żadnych przestojów w pracy. Wymagać to będzie od nas wielkiej wytrwałości, aby praca ani na chwilę nie stanęła w miejscu. Oby tak dalej!

Po ukończeniu: Faza druga ukończona! Wielką radość sprawia mi widok pełnych poświęcenia robotników, którzy tak bardzo się starają. Przechodzimy do fazy trzeciej!

Dobrze zatem, rozpoczynamy fazę trzecią. Koniec jest już bliski, ale ciągle najtrudniejsze przed nami. Nie przestawaj dostarczać zestawów budowlanych!

Po ukończeniu: Doskonale! Przed nami ostatnia prosta! Całkiem elegancko nam to idzie, nie uważasz?

Uwaga, faza czwarta, ostatnia prosta! Pora na sfinalizowanie projektu. Musimy wzmocnić konstrukcję i zadbać o jej wyborną stabilność! Właśnie do mnie dotarło, że może od tego trzeba było zacząć. No, teraz i tak już za późno!

Po ukończeniu: Ach! Moje arcydzieło! Nareszcie stoi! Teraz nic nam nie przeszkodzi dojrzeć z oddali tych diabelskich bandytów, gdyby zdecydowali się wrócić.

Wykorzystując naszą nieuwagę, bandyci wznieśli fortecę na środku naszej wyspy! Jak udało im się tak nas okpić? Nieważne, musimy teraz coś z tym zrobić. Może uda nam się zyskać dostatecznie dużo czasu, zawracając im głowę jakimiś biurokratycznymi sztuczkami czy czymś w tym stylu? W ten sposób pokażemy im, że nie zależy nam na scysji. Każę skrybom czekać w gotowości w magazynie prowiantu.

Po ukończeniu: No, cóż, nasz wybieg dał nam tylko trochę czasu. Szybko przejrzeli nasz chytry plan i czują się znieważeni. Ale nawet ta krótka chwila wystarczyła do rozważenia innych opcji. Dobra robota!

Kiedy w kantorze handlowym otwieraliśmy skrzynie z towarami, w jednej z nich odkryliśmy wygłodzonego pasażera na gapę. Jest blady niczym kreda, biedaczek... Może zaprowadźmy go do domu władyki, gdzie nakarmiony odzyska siły?

Po ukończeniu: Mężczyzna doszedł do siebie i czuje się teraz o wiele lepiej. Uff!

Nasz pasażer na gapę opowiedział, że uciekł z więzienia bandytów, którzy ulokowali się w fortecy. Udało mu się podsłuchać, że głównym powodem, dla którego tu osiedli, jest chęć zdobycia skarbu, który ponoć ukryto gdzieś na wyspie. Musimy ich uprzedzić i sami go znaleźć! Oczywiście tylko po to, by chronić naszych osadników!

Po ukończeniu: Hmm, tutaj nie ma skarbu. Ale ja się tak łatwo nie poddaję. Mam nowy plan. Posłuchaj!

Zaczynam podejrzewać, że plotki o skarbie to zwykła kpina. Choć warto sprawdzić jeszcze jedno miejsce. Pod ziemią! Może warto pogłębić trochę nasze kopalnie i wtedy znajdziemy skarb?

Po ukończeniu: Co za zawód! Okazało się, że wcale nie ma żadnego skarbu! Najcenniejszym znaleziskiem był stary słoik z ciastkami... w dodatku rozbity.

Nasi zwiadowcy donoszą, że jedną z funkcji fortecy bandytów jest szkolenie rekrutów, którzy zasilą ich szeregi. Czy to aby prawda? Kim trzeba być, by pewnego ranka obudzić się i powiedzieć sobie: "Chcę zostać bandytą"? No, nic to. Nie możemy się na to godzić. Coś trzeba z tym zrobić!

Po ukończeniu: Dobra robota! Miejmy nadzieję, że niedoszli bandyci przemyślą wybory, jakich dokonali w swoim dotychczasowym życiu.

My wiemy, że żadnego skarbu nie było, ale te wieści nie dotarły jeszcze do bandytów. Musimy się upewnić, że nie zdołają wezwać posiłków. Jedynym na to sposobem jest stała i pełna kontrola nad całym łańcuchem produkcji papieru.

Po ukończeniu: W porządku, sprawdziliśmy wytwórnie i nie wydaje się, by w którejś z nich brakowało papieru. A to oznacza, że albo nie wysyłają żadnych wiadomości... albo mają własny papier. Czemu nie przyszło mi to wcześniej do głowy?

Wokół nas krążą ukryci agenci bandytów, którzy cały czas nas szpiegują. Zbiegły więzień poznał niektóre z ich haseł, którymi posługują się we wzajemnej komunikacji. Chętnie zapozna z nimi twoich żołnierzy, by łatwiej im było patrolować okolice. Bierzmy się za szkolenie.

Po ukończeniu: Znaleźliśmy szpiega. Po prawdzie, to wcale nie potrzebowaliśmy się kłopotać tymi hasłami, gdyż bardzo kiepsko się ukrywał. Przebrał się za kobietę, ale wydały go wąsy...

Zdecydowaliśmy się na dość ryzykowne posunięcie. Pozwólmy bandytom wysłać wiadomość i wyślijmy zwiadowcę, by śledził posłańca. Jeśli ją przechwycimy, kiedy wróg nie będzie dość ostrożny, dowiemy się, jakie konkretnie informacje bandyci przesyłają do swojej bazy.

Po ukończeniu: Ach, łotr był bardziej sprytny, niż przypuszczaliśmy! Najpierw przebrał się za kobietę, przez co szukaliśmy kobiety właśnie. Ale potem zmienił strój i starał się nam wymknąć! Szczęśliwie nasz zwiadowca nie dał się ani zmylić, ani wykryć.

Tym razem to poważna sprawa. Oddziały bandytów rozbiły obóz pod naszym nosem i jeśli czegoś szybko nie zrobimy, dobiorą się nam do skóry bez dwóch zdań. Poślij swoich generałów! Niech mają nauczkę, że nasza armia to nie banda opilców!

Po ukończeniu: Tak jest! Nasi generałowie szybko rozprawili się z fortecą! Teraz przynajmniej zyskaliśmy odrobinę pola manewru.

Otrzymaliśmy list od bandytów, w którym czytamy: "Wiemy, co knujecie. Idziemy po was. Nie będzie litości." Głupotą by było nie przygotować się na te groźby. Postawmy barykady.

Po ukończeniu: Dobrze, barykady wyglądają na bardzo solidne, ale nie mam pewności, czy rzeczywiście na wiele się zdadzą... Miejmy nadzieję, że nie będziemy się musieli przekonać.

Jeśli mamy gotować się do walki, musimy zadbać o wystarczającą ilość broni, aby mieć czym bronić naszej wyspy. Porozmawiam z kowalami, a ty zajmij się resztą.

Po ukończeniu: Doskonale. Nadwyżka broni na pewno się przyda w sytuacji kryzysowej. Nie, wróć! Przecież my MAMY sytuację kryzysową!

Na wypadek, gdyby miało nam zabraknąć oddziałów, lepiej już teraz przygotujmy nowe, by móc odeprzeć atak. Ufam, że wiesz, kogo i w jakiej sile nam potrzeba. Dzięki temu mogę spokojnie spać w nocy.

Po ukończeniu: Wspaniale. Widzę, że nowe jednostki są gotowe! A teraz, jeśli nie masz nic przeciwko temu, pójdę się zdrzemnąć...

Musimy mieć pewność, że na wypadek powrotu bandytów będziemy mogli ich dostrzec z daleka. Dlatego przedstawiam projekt najbardziej ambitnej z dotychczasowych budowli - wieży strażniczej, w której umieścimy dzielnych wojowników! Faza pierwsza polega właściwie na budowie podstawowej konstrukcji. Wynajęłam robotników, ale do ciebie należeć będzie zadanie zapewnienia im odpowiednich narzędzi. Dotychczas używane się nie nadają, więc musisz wyprodukować nowe w magazynie prowiantu.

Po ukończeniu: Faza pierwsza została ukończona! Ale to dopiero początek. Przejdźmy do fazy drugiej.

Rozpoczęła się faza druga! Musimy teraz zadbać o to, by nie było żadnych przestojów w pracy. Wymagać to będzie od nas wielkiej wytrwałości, aby praca ani na chwilę nie stanęła w miejscu. Oby tak dalej!

Po ukończeniu: Faza druga ukończona! Wielką radość sprawia mi widok pełnych poświęcenia robotników, którzy tak bardzo się starają. Przechodzimy do fazy trzeciej!

Dobrze zatem, rozpoczynamy fazę trzecią. Koniec jest już bliski, ale ciągle najtrudniejsze przed nami. Nie przestawaj dostarczać zestawów budowlanych!

Po ukończeniu: Doskonale! Przed nami ostatnia prosta! Całkiem elegancko nam to idzie, nie uważasz?

Uwaga, faza czwarta, ostatnia prosta! Pora na sfinalizowanie projektu. Musimy wzmocnić konstrukcję i zadbać o jej wyborną stabilność! Właśnie do mnie dotarło, że może od tego trzeba było zacząć. No, teraz i tak już za późno!

Po ukończeniu: Ach! Moje arcydzieło! Nareszcie stoi! Teraz nic nam nie przeszkodzi dojrzeć z oddali tych diabelskich bandytów, gdyby zdecydowali się wrócić.

Wykorzystując naszą nieuwagę, bandyci wznieśli fortecę na środku naszej wyspy! Jak udało im się tak nas okpić? Nieważne, musimy teraz coś z tym zrobić. Może uda nam się zyskać dostatecznie dużo czasu, zawracając im głowę jakimiś biurokratycznymi sztuczkami czy czymś w tym stylu? W ten sposób pokażemy im, że nie zależy nam na scysji. Każę skrybom czekać w gotowości w magazynie prowiantu.

Po ukończeniu: No, cóż, nasz wybieg dał nam tylko trochę czasu. Szybko przejrzeli nasz chytry plan i czują się znieważeni. Ale nawet ta krótka chwila wystarczyła do rozważenia innych opcji. Dobra robota!

Kiedy w kantorze handlowym otwieraliśmy skrzynie z towarami, w jednej z nich odkryliśmy wygłodzonego pasażera na gapę. Jest blady niczym kreda, biedaczek... Może zaprowadźmy go do domu władyki, gdzie nakarmiony odzyska siły?

Po ukończeniu: Mężczyzna doszedł do siebie i czuje się teraz o wiele lepiej. Uff!

Nasz pasażer na gapę opowiedział, że uciekł z więzienia bandytów, którzy ulokowali się w fortecy. Udało mu się podsłuchać, że głównym powodem, dla którego tu osiedli, jest chęć zdobycia skarbu, który ponoć ukryto gdzieś na wyspie. Musimy ich uprzedzić i sami go znaleźć! Oczywiście tylko po to, by chronić naszych osadników!

Po ukończeniu: Hmm, tutaj nie ma skarbu. Ale ja się tak łatwo nie poddaję. Mam nowy plan. Posłuchaj!

Zaczynam podejrzewać, że plotki o skarbie to zwykła kpina. Choć warto sprawdzić jeszcze jedno miejsce. Pod ziemią! Może warto pogłębić trochę nasze kopalnie i wtedy znajdziemy skarb?

Po ukończeniu: Co za zawód! Okazało się, że wcale nie ma żadnego skarbu! Najcenniejszym znaleziskiem był stary słoik z ciastkami... w dodatku rozbity.

Nasi zwiadowcy donoszą, że jedną z funkcji fortecy bandytów jest szkolenie rekrutów, którzy zasilą ich szeregi. Czy to aby prawda? Kim trzeba być, by pewnego ranka obudzić się i powiedzieć sobie: "Chcę zostać bandytą"? No, nic to. Nie możemy się na to godzić. Coś trzeba z tym zrobić!

Po ukończeniu: Dobra robota! Miejmy nadzieję, że niedoszli bandyci przemyślą wybory, jakich dokonali w swoim dotychczasowym życiu.

My wiemy, że żadnego skarbu nie było, ale te wieści nie dotarły jeszcze do bandytów. Musimy się upewnić, że nie zdołają wezwać posiłków. Jedynym na to sposobem jest stała i pełna kontrola nad całym łańcuchem produkcji papieru.

Po ukończeniu: W porządku, sprawdziliśmy wytwórnie i nie wydaje się, by w którejś z nich brakowało papieru. A to oznacza, że albo nie wysyłają żadnych wiadomości... albo mają własny papier. Czemu nie przyszło mi to wcześniej do głowy?

Wokół nas krążą ukryci agenci bandytów, którzy cały czas nas szpiegują. Zbiegły więzień poznał niektóre z ich haseł, którymi posługują się we wzajemnej komunikacji. Chętnie zapozna z nimi twoich żołnierzy, by łatwiej im było patrolować okolice. Bierzmy się za szkolenie.

Po ukończeniu: Znaleźliśmy szpiega. Po prawdzie, to wcale nie potrzebowaliśmy się kłopotać tymi hasłami, gdyż bardzo kiepsko się ukrywał. Przebrał się za kobietę, ale wydały go wąsy...

Zdecydowaliśmy się na dość ryzykowne posunięcie. Pozwólmy bandytom wysłać wiadomość i wyślijmy zwiadowcę, by śledził posłańca. Jeśli ją przechwycimy, kiedy wróg nie będzie dość ostrożny, dowiemy się, jakie konkretnie informacje bandyci przesyłają do swojej bazy.

Po ukończeniu: Ach, łotr był bardziej sprytny, niż przypuszczaliśmy! Najpierw przebrał się za kobietę, przez co szukaliśmy kobiety właśnie. Ale potem zmienił strój i starał się nam wymknąć! Szczęśliwie nasz zwiadowca nie dał się ani zmylić, ani wykryć.

Tym razem to poważna sprawa. Oddziały bandytów rozbiły obóz pod naszym nosem i jeśli czegoś szybko nie zrobimy, dobiorą się nam do skóry bez dwóch zdań. Poślij swoich generałów! Niech mają nauczkę, że nasza armia to nie banda opilców!

Po ukończeniu: Tak jest! Nasi generałowie szybko rozprawili się z fortecą! Teraz przynajmniej zyskaliśmy odrobinę pola manewru.

Otrzymaliśmy list od bandytów, w którym czytamy: "Wiemy, co knujecie. Idziemy po was. Nie będzie litości." Głupotą by było nie przygotować się na te groźby. Postawmy barykady.

Po ukończeniu: Dobrze, barykady wyglądają na bardzo solidne, ale nie mam pewności, czy rzeczywiście na wiele się zdadzą... Miejmy nadzieję, że nie będziemy się musieli przekonać.

Jeśli mamy gotować się do walki, musimy zadbać o wystarczającą ilość broni, aby mieć czym bronić naszej wyspy. Porozmawiam z kowalami, a ty zajmij się resztą.

Po ukończeniu: Doskonale. Nadwyżka broni na pewno się przyda w sytuacji kryzysowej. Nie, wróć! Przecież my MAMY sytuację kryzysową!

Na wypadek, gdyby miało nam zabraknąć oddziałów, lepiej już teraz przygotujmy nowe, by móc odeprzeć atak. Ufam, że wiesz, kogo i w jakiej sile nam potrzeba. Dzięki temu mogę spokojnie spać w nocy.

Po ukończeniu: Wspaniale. Widzę, że nowe jednostki są gotowe! A teraz, jeśli nie masz nic przeciwko temu, pójdę się zdrzemnąć...

Musimy mieć pewność, że na wypadek powrotu bandytów będziemy mogli ich dostrzec z daleka. Dlatego przedstawiam projekt najbardziej ambitnej z dotychczasowych budowli - wieży strażniczej, w której umieścimy dzielnych wojowników! Faza pierwsza polega właściwie na budowie podstawowej konstrukcji. Wynajęłam robotników, ale do ciebie należeć będzie zadanie zapewnienia im odpowiednich narzędzi. Dotychczas używane się nie nadają, więc musisz wyprodukować nowe w magazynie prowiantu.

Po ukończeniu: Faza pierwsza została ukończona! Ale to dopiero początek. Przejdźmy do fazy drugiej.

Rozpoczęła się faza druga! Musimy teraz zadbać o to, by nie było żadnych przestojów w pracy. Wymagać to będzie od nas wielkiej wytrwałości, aby praca ani na chwilę nie stanęła w miejscu. Oby tak dalej!

Po ukończeniu: Faza druga ukończona! Wielką radość sprawia mi widok pełnych poświęcenia robotników, którzy tak bardzo się starają. Przechodzimy do fazy trzeciej!

Dobrze zatem, rozpoczynamy fazę trzecią. Koniec jest już bliski, ale ciągle najtrudniejsze przed nami. Nie przestawaj dostarczać zestawów budowlanych!

Po ukończeniu: Doskonale! Przed nami ostatnia prosta! Całkiem elegancko nam to idzie, nie uważasz?

Uwaga, faza czwarta, ostatnia prosta! Pora na sfinalizowanie projektu. Musimy wzmocnić konstrukcję i zadbać o jej wyborną stabilność! Właśnie do mnie dotarło, że może od tego trzeba było zacząć. No, teraz i tak już za późno!

Po ukończeniu: Ach! Moje arcydzieło! Nareszcie stoi! Teraz nic nam nie przeszkodzi dojrzeć z oddali tych diabelskich bandytów, gdyby zdecydowali się wrócić.

Wykorzystując naszą nieuwagę, bandyci wznieśli fortecę na środku naszej wyspy! Jak udało im się tak nas okpić? Nieważne, musimy teraz coś z tym zrobić. Może uda nam się zyskać dostatecznie dużo czasu, zawracając im głowę jakimiś biurokratycznymi sztuczkami czy czymś w tym stylu? W ten sposób pokażemy im, że nie zależy nam na scysji. Każę skrybom czekać w gotowości w magazynie prowiantu.

Po ukończeniu: No, cóż, nasz wybieg dał nam tylko trochę czasu. Szybko przejrzeli nasz chytry plan i czują się znieważeni. Ale nawet ta krótka chwila wystarczyła do rozważenia innych opcji. Dobra robota!

Kiedy w kantorze handlowym otwieraliśmy skrzynie z towarami, w jednej z nich odkryliśmy wygłodzonego pasażera na gapę. Jest blady niczym kreda, biedaczek... Może zaprowadźmy go do domu władyki, gdzie nakarmiony odzyska siły?

Po ukończeniu: Mężczyzna doszedł do siebie i czuje się teraz o wiele lepiej. Uff!

Nasz pasażer na gapę opowiedział, że uciekł z więzienia bandytów, którzy ulokowali się w fortecy. Udało mu się podsłuchać, że głównym powodem, dla którego tu osiedli, jest chęć zdobycia skarbu, który ponoć ukryto gdzieś na wyspie. Musimy ich uprzedzić i sami go znaleźć! Oczywiście tylko po to, by chronić naszych osadników!

Po ukończeniu: Hmm, tutaj nie ma skarbu. Ale ja się tak łatwo nie poddaję. Mam nowy plan. Posłuchaj!

Zaczynam podejrzewać, że plotki o skarbie to zwykła kpina. Choć warto sprawdzić jeszcze jedno miejsce. Pod ziemią! Może warto pogłębić trochę nasze kopalnie i wtedy znajdziemy skarb?

Po ukończeniu: Co za zawód! Okazało się, że wcale nie ma żadnego skarbu! Najcenniejszym znaleziskiem był stary słoik z ciastkami... w dodatku rozbity.

Nasi zwiadowcy donoszą, że jedną z funkcji fortecy bandytów jest szkolenie rekrutów, którzy zasilą ich szeregi. Czy to aby prawda? Kim trzeba być, by pewnego ranka obudzić się i powiedzieć sobie: "Chcę zostać bandytą"? No, nic to. Nie możemy się na to godzić. Coś trzeba z tym zrobić!

Po ukończeniu: Dobra robota! Miejmy nadzieję, że niedoszli bandyci przemyślą wybory, jakich dokonali w swoim dotychczasowym życiu.

My wiemy, że żadnego skarbu nie było, ale te wieści nie dotarły jeszcze do bandytów. Musimy się upewnić, że nie zdołają wezwać posiłków. Jedynym na to sposobem jest stała i pełna kontrola nad całym łańcuchem produkcji papieru.

Po ukończeniu: W porządku, sprawdziliśmy wytwórnie i nie wydaje się, by w którejś z nich brakowało papieru. A to oznacza, że albo nie wysyłają żadnych wiadomości... albo mają własny papier. Czemu nie przyszło mi to wcześniej do głowy?

Wokół nas krążą ukryci agenci bandytów, którzy cały czas nas szpiegują. Zbiegły więzień poznał niektóre z ich haseł, którymi posługują się we wzajemnej komunikacji. Chętnie zapozna z nimi twoich żołnierzy, by łatwiej im było patrolować okolice. Bierzmy się za szkolenie.

Po ukończeniu: Znaleźliśmy szpiega. Po prawdzie, to wcale nie potrzebowaliśmy się kłopotać tymi hasłami, gdyż bardzo kiepsko się ukrywał. Przebrał się za kobietę, ale wydały go wąsy...

Zdecydowaliśmy się na dość ryzykowne posunięcie. Pozwólmy bandytom wysłać wiadomość i wyślijmy zwiadowcę, by śledził posłańca. Jeśli ją przechwycimy, kiedy wróg nie będzie dość ostrożny, dowiemy się, jakie konkretnie informacje bandyci przesyłają do swojej bazy.

Po ukończeniu: Ach, łotr był bardziej sprytny, niż przypuszczaliśmy! Najpierw przebrał się za kobietę, przez co szukaliśmy kobiety właśnie. Ale potem zmienił strój i starał się nam wymknąć! Szczęśliwie nasz zwiadowca nie dał się ani zmylić, ani wykryć.

Tym razem to poważna sprawa. Oddziały bandytów rozbiły obóz pod naszym nosem i jeśli czegoś szybko nie zrobimy, dobiorą się nam do skóry bez dwóch zdań. Poślij swoich generałów! Niech mają nauczkę, że nasza armia to nie banda opilców!

Po ukończeniu: Tak jest! Nasi generałowie szybko rozprawili się z fortecą! Teraz przynajmniej zyskaliśmy odrobinę pola manewru.

Otrzymaliśmy list od bandytów, w którym czytamy: "Wiemy, co knujecie. Idziemy po was. Nie będzie litości." Głupotą by było nie przygotować się na te groźby. Postawmy barykady.

Po ukończeniu: Dobrze, barykady wyglądają na bardzo solidne, ale nie mam pewności, czy rzeczywiście na wiele się zdadzą... Miejmy nadzieję, że nie będziemy się musieli przekonać.

Jeśli mamy gotować się do walki, musimy zadbać o wystarczającą ilość broni, aby mieć czym bronić naszej wyspy. Porozmawiam z kowalami, a ty zajmij się resztą.

Po ukończeniu: Doskonale. Nadwyżka broni na pewno się przyda w sytuacji kryzysowej. Nie, wróć! Przecież my MAMY sytuację kryzysową!

Na wypadek, gdyby miało nam zabraknąć oddziałów, lepiej już teraz przygotujmy nowe, by móc odeprzeć atak. Ufam, że wiesz, kogo i w jakiej sile nam potrzeba. Dzięki temu mogę spokojnie spać w nocy.

Po ukończeniu: Wspaniale. Widzę, że nowe jednostki są gotowe! A teraz, jeśli nie masz nic przeciwko temu, pójdę się zdrzemnąć...

Musimy mieć pewność, że na wypadek powrotu bandytów będziemy mogli ich dostrzec z daleka. Dlatego przedstawiam projekt najbardziej ambitnej z dotychczasowych budowli - wieży strażniczej, w której umieścimy dzielnych wojowników! Faza pierwsza polega właściwie na budowie podstawowej konstrukcji. Wynajęłam robotników, ale do ciebie należeć będzie zadanie zapewnienia im odpowiednich narzędzi. Dotychczas używane się nie nadają, więc musisz wyprodukować nowe w magazynie prowiantu.

Po ukończeniu: Faza pierwsza została ukończona! Ale to dopiero początek. Przejdźmy do fazy drugiej.

Rozpoczęła się faza druga! Musimy teraz zadbać o to, by nie było żadnych przestojów w pracy. Wymagać to będzie od nas wielkiej wytrwałości, aby praca ani na chwilę nie stanęła w miejscu. Oby tak dalej!

Po ukończeniu: Faza druga ukończona! Wielką radość sprawia mi widok pełnych poświęcenia robotników, którzy tak bardzo się starają. Przechodzimy do fazy trzeciej!

Dobrze zatem, rozpoczynamy fazę trzecią. Koniec jest już bliski, ale ciągle najtrudniejsze przed nami. Nie przestawaj dostarczać zestawów budowlanych!

Po ukończeniu: Doskonale! Przed nami ostatnia prosta! Całkiem elegancko nam to idzie, nie uważasz?

Uwaga, faza czwarta, ostatnia prosta! Pora na sfinalizowanie projektu. Musimy wzmocnić konstrukcję i zadbać o jej wyborną stabilność! Właśnie do mnie dotarło, że może od tego trzeba było zacząć. No, teraz i tak już za późno!

Po ukończeniu: Ach! Moje arcydzieło! Nareszcie stoi! Teraz nic nam nie przeszkodzi dojrzeć z oddali tych diabelskich bandytów, gdyby zdecydowali się wrócić.

Wykorzystując naszą nieuwagę, bandyci wznieśli fortecę na środku naszej wyspy! Jak udało im się tak nas okpić? Nieważne, musimy teraz coś z tym zrobić. Może uda nam się zyskać dostatecznie dużo czasu, zawracając im głowę jakimiś biurokratycznymi sztuczkami czy czymś w tym stylu? W ten sposób pokażemy im, że nie zależy nam na scysji. Każę skrybom czekać w gotowości w magazynie prowiantu.

Po ukończeniu: No, cóż, nasz wybieg dał nam tylko trochę czasu. Szybko przejrzeli nasz chytry plan i czują się znieważeni. Ale nawet ta krótka chwila wystarczyła do rozważenia innych opcji. Dobra robota!

Kiedy w kantorze handlowym otwieraliśmy skrzynie z towarami, w jednej z nich odkryliśmy wygłodzonego pasażera na gapę. Jest blady niczym kreda, biedaczek... Może zaprowadźmy go do domu władyki, gdzie nakarmiony odzyska siły?

Po ukończeniu: Mężczyzna doszedł do siebie i czuje się teraz o wiele lepiej. Uff!

Nasz pasażer na gapę opowiedział, że uciekł z więzienia bandytów, którzy ulokowali się w fortecy. Udało mu się podsłuchać, że głównym powodem, dla którego tu osiedli, jest chęć zdobycia skarbu, który ponoć ukryto gdzieś na wyspie. Musimy ich uprzedzić i sami go znaleźć! Oczywiście tylko po to, by chronić naszych osadników!

Po ukończeniu: Hmm, tutaj nie ma skarbu. Ale ja się tak łatwo nie poddaję. Mam nowy plan. Posłuchaj!

Zaczynam podejrzewać, że plotki o skarbie to zwykła kpina. Choć warto sprawdzić jeszcze jedno miejsce. Pod ziemią! Może warto pogłębić trochę nasze kopalnie i wtedy znajdziemy skarb?

Po ukończeniu: Co za zawód! Okazało się, że wcale nie ma żadnego skarbu! Najcenniejszym znaleziskiem był stary słoik z ciastkami... w dodatku rozbity.

Nasi zwiadowcy donoszą, że jedną z funkcji fortecy bandytów jest szkolenie rekrutów, którzy zasilą ich szeregi. Czy to aby prawda? Kim trzeba być, by pewnego ranka obudzić się i powiedzieć sobie: "Chcę zostać bandytą"? No, nic to. Nie możemy się na to godzić. Coś trzeba z tym zrobić!

Po ukończeniu: Dobra robota! Miejmy nadzieję, że niedoszli bandyci przemyślą wybory, jakich dokonali w swoim dotychczasowym życiu.

My wiemy, że żadnego skarbu nie było, ale te wieści nie dotarły jeszcze do bandytów. Musimy się upewnić, że nie zdołają wezwać posiłków. Jedynym na to sposobem jest stała i pełna kontrola nad całym łańcuchem produkcji papieru.

Po ukończeniu: W porządku, sprawdziliśmy wytwórnie i nie wydaje się, by w którejś z nich brakowało papieru. A to oznacza, że albo nie wysyłają żadnych wiadomości... albo mają własny papier. Czemu nie przyszło mi to wcześniej do głowy?

Wokół nas krążą ukryci agenci bandytów, którzy cały czas nas szpiegują. Zbiegły więzień poznał niektóre z ich haseł, którymi posługują się we wzajemnej komunikacji. Chętnie zapozna z nimi twoich żołnierzy, by łatwiej im było patrolować okolice. Bierzmy się za szkolenie.

Po ukończeniu: Znaleźliśmy szpiega. Po prawdzie, to wcale nie potrzebowaliśmy się kłopotać tymi hasłami, gdyż bardzo kiepsko się ukrywał. Przebrał się za kobietę, ale wydały go wąsy...

Zdecydowaliśmy się na dość ryzykowne posunięcie. Pozwólmy bandytom wysłać wiadomość i wyślijmy zwiadowcę, by śledził posłańca. Jeśli ją przechwycimy, kiedy wróg nie będzie dość ostrożny, dowiemy się, jakie konkretnie informacje bandyci przesyłają do swojej bazy.

Po ukończeniu: Ach, łotr był bardziej sprytny, niż przypuszczaliśmy! Najpierw przebrał się za kobietę, przez co szukaliśmy kobiety właśnie. Ale potem zmienił strój i starał się nam wymknąć! Szczęśliwie nasz zwiadowca nie dał się ani zmylić, ani wykryć.

Tym razem to poważna sprawa. Oddziały bandytów rozbiły obóz pod naszym nosem i jeśli czegoś szybko nie zrobimy, dobiorą się nam do skóry bez dwóch zdań. Poślij swoich generałów! Niech mają nauczkę, że nasza armia to nie banda opilców!

Po ukończeniu: Tak jest! Nasi generałowie szybko rozprawili się z fortecą! Teraz przynajmniej zyskaliśmy odrobinę pola manewru.

Otrzymaliśmy list od bandytów, w którym czytamy: "Wiemy, co knujecie. Idziemy po was. Nie będzie litości." Głupotą by było nie przygotować się na te groźby. Postawmy barykady.

Po ukończeniu: Dobrze, barykady wyglądają na bardzo solidne, ale nie mam pewności, czy rzeczywiście na wiele się zdadzą... Miejmy nadzieję, że nie będziemy się musieli przekonać.

Jeśli mamy gotować się do walki, musimy zadbać o wystarczającą ilość broni, aby mieć czym bronić naszej wyspy. Porozmawiam z kowalami, a ty zajmij się resztą.

Po ukończeniu: Doskonale. Nadwyżka broni na pewno się przyda w sytuacji kryzysowej. Nie, wróć! Przecież my MAMY sytuację kryzysową!

Na wypadek, gdyby miało nam zabraknąć oddziałów, lepiej już teraz przygotujmy nowe, by móc odeprzeć atak. Ufam, że wiesz, kogo i w jakiej sile nam potrzeba. Dzięki temu mogę spokojnie spać w nocy.

Po ukończeniu: Wspaniale. Widzę, że nowe jednostki są gotowe! A teraz, jeśli nie masz nic przeciwko temu, pójdę się zdrzemnąć...

Musimy mieć pewność, że na wypadek powrotu bandytów będziemy mogli ich dostrzec z daleka. Dlatego przedstawiam projekt najbardziej ambitnej z dotychczasowych budowli - wieży strażniczej, w której umieścimy dzielnych wojowników! Faza pierwsza polega właściwie na budowie podstawowej konstrukcji. Wynajęłam robotników, ale do ciebie należeć będzie zadanie zapewnienia im odpowiednich narzędzi. Dotychczas używane się nie nadają, więc musisz wyprodukować nowe w magazynie prowiantu.

Po ukończeniu: Faza pierwsza została ukończona! Ale to dopiero początek. Przejdźmy do fazy drugiej.

Rozpoczęła się faza druga! Musimy teraz zadbać o to, by nie było żadnych przestojów w pracy. Wymagać to będzie od nas wielkiej wytrwałości, aby praca ani na chwilę nie stanęła w miejscu. Oby tak dalej!

Po ukończeniu: Faza druga ukończona! Wielką radość sprawia mi widok pełnych poświęcenia robotników, którzy tak bardzo się starają. Przechodzimy do fazy trzeciej!

Dobrze zatem, rozpoczynamy fazę trzecią. Koniec jest już bliski, ale ciągle najtrudniejsze przed nami. Nie przestawaj dostarczać zestawów budowlanych!

Po ukończeniu: Doskonale! Przed nami ostatnia prosta! Całkiem elegancko nam to idzie, nie uważasz?

Uwaga, faza czwarta, ostatnia prosta! Pora na sfinalizowanie projektu. Musimy wzmocnić konstrukcję i zadbać o jej wyborną stabilność! Właśnie do mnie dotarło, że może od tego trzeba było zacząć. No, teraz i tak już za późno!

Po ukończeniu: Ach! Moje arcydzieło! Nareszcie stoi! Teraz nic nam nie przeszkodzi dojrzeć z oddali tych diabelskich bandytów, gdyby zdecydowali się wrócić.